Dit mistige weer vraagt om verwarmde soep. Ik vond deze wortel-bonensoep erg lekker. De soep is pittig door de currypasta en de limoensap maakt hem fris. Je kunt de komijnpoori’s erbij maken, maar kant-en-klaar naanbrood is makkelijker.

Lees meer… »

Eerder schreef ik al over de stapels culinaire tijdschriften in mijn huis. Mijn oplossing was toen het lossnijden van de achterkanten (bij de copyshop) en de favorieten recepten bewaren in een klapper. Ondertussen hadden zich weer nieuwe stapels gevormd en het zoeken in de klapper bleek toch niet zo makkelijk. Dat vraagt om een nieuwe oplossing.

Ik gebruik al een tijdje Evernote. Evernote is een heel praktisch programma om documenten in te bewaren en weer makkelijk terug te vinden op je computer, iphone en ipad. Het mooie aan Evernote is dat het tekstherkenning in foto’s heeft en met een premium-account ook in pdf’s. Dus gescande recepten kunnen volledig doorzocht worden en je hebt geen inhoudsopgave meer nodig.
Lees meer… »

Vorige week kocht ik ‘regenboog’-bietjes op de markt. ‘Regenboog’ betekent in dit geval ‘gemengde bieten in verschillende kleuren’, maar regenboog verkoopt blijkbaar beter. Dit weekend kwam ik er pas aan toe om iets met de bietjes te doen. Ik heb de bietjes gegaard op de barbecue en daarna een salade gemaakt met winterpostelein en zachte geitenkaas.

Winterpostelein is winterharde postelein. Eerder heb ik posteleinsoep en posteleinstamppot gegeten, maar ik wist niet dat je het ook rauw als een soort sla kunt eten. Dankzij een tip van de marktkoopvrouw weet ik nu dat dat heel goed gaat. De blaadjes hebben wel wat weg van waterkers. Ze smaken licht zilt en pittig en zijn lekker knapperig.

Ik ben bang dat mijn vader en ik winterpostelein voor onkruid hebben aangezien. De plaatjes op Wikipedia lijken verdacht veel op een plantje dat ik in het voorjaar bij bossen uit de tuin getrokken heb. Volgend jaar maar laten staan.
Lees meer… »

Afgelopen zaterdag had ik voor het eerst sinds maanden weer tijd en zin om ‘s ochtends Saturday Kitchen te kijken. Dit leverde meteen weer inspiratie op voor het volgende gerecht. Theo Randall maakte een pasta met worst, pancetta en ‘swiss chard’. Swiss chard blijkt in het Nederlands snijbiet te zijn. Snijbiet is een bladgroente waarvan je zowel de stelen als de bladeren kunt eten. De smaak schijnt op spinazie te lijken.

Twee weken geleden op de Farmers Market op Union Square (NYC) werd ik al aangenaam verrast door het grote aanbod groente. Met name de verschillende kleuren tomaten, pepers en snijbiet zorgden voor een kleurrijk (en jaloersmakend) geheel. In Nederland is snijbiet niet zo makkelijk te vinden.* Dus bedacht ik een variant met boerenkool. Je kunt hiervoor gesneden boerenkool gebruiken of (zoals ik gedaan heb) hele boerenkoolbladeren. Verwijder dan de nerf en scheur de boerenkool in stukjes.
Lees meer… »

Zometeen ga ik eten bij Voilà in Groningen en jullie moeten het doen met deze Mexicaanse steak sandwich. Ook niet verkeerd. In plaats van een stuk stokbrood kun je ook tortilla’s nemen. Maar ik vond de combinatie met knapperig brood lekker. Het was alleen een beetje lastig eten. Kliederen is toegestaan.

Lees meer… »

Pompoensoep kun je in talloze varianten maken, maar ik houd toch vooral van pompoensoep met een beetje pit. Eerder maakte ik al pittige pompoensoep met Indiase kruiden. Deze pompoensoep heeft meer Mexicaanse trekjes.

De chipotle pepers zorgen voor een flinke kick. Gebruik één peper als je het iets rustiger aan wilt doen. Als je geen chipotle en adobe kunt vinden, gebruik dan bijvoorbeeld chilivlokken. Combineer de soep met quesadillas om er een volledige maaltijd van te maken.
Lees meer… »

Afgelopen maanden heb ik een aantal recepten met pastaschelpen voorbij zien komen. Het bleek alleen niet zo makkelijk om aan de ‘conchiglie’ te komen. Tot ik gister bedacht om eens bij Ariola binnen te lopen. Dit is een knusse Italiaanse specialiteitenwinkel in de Folkingestraat in Groningen.

Daar bleken ze deze pastaschelpen wel te verkopen. Ik was alleen niet meteen overtuigd. Ze zagen er kleiner uit dan ik me herinnerde. Dat bleek optisch bedrog. De pastaschelpen worden groter als je ze kookt en de maat van de ovenschaal kan je op het verkeerde been zetten. Hoe groot denken jullie dat mijn ovenschaal op de bovenstaande foto is?
Lees meer… »

De amarettikoekjes zijn nog steeds niet op, dus vandaag gaan ze over een toetje. Amaretti zijn, net zoals bitterkoekjes van amandelen gemaakt. Bitterkoekjes zijn echter zacht en taai, terwijl amaretti hard en krokant zijn. Als je ze tenminste niet te lang bewaard. Je vindt amaretti bij (Italiaanse) delicatessenwinkels, maar koffiewinkels verkopen ze meestal ook.

Ik heb de mango voor dit toetje in kleine blokjes gesneden, maar je kunt hem natuurlijk ook pureren. De zoetekwauwen kunnen nog wat extra suiker of honing toevoegen, al zijn de koekjes behoorlijk zoet. Tja, voor hoeveel personen is dit ‘recept’? Het hangt er vanaf of je een grote of een kleine toet wilt. Het is te veel voor twee; je houdt wat yoghurt en mango over. Dat komt wel op, toch? En voor vier is het een beetje zuinig, maar na een flinke maaltijd is dat geen probleem.
Lees meer… »

Dit recept komt uit een oud kookboek van Honig. Ik kan niet meer achterhalen welk kookboek het is. We hebben het jaren geleden uit elkaar gehaald (voordat dat het uit zichzelf uit elkaar viel) en de lekkerste recepten bewaard. Het boekje bevatte allerlei recepten met elleboogjes macaroni. Ik denk dat het een boek uit eind jaren 70, begin 80 is vanwege de ‘bistro-stijl’ recepten. Het is ook uit de tijd dat vet nog niet ongezond was. Het oorspronkelijke recept gaat uit van 100 g boter om de kip in te bakken. Dat zouden we tegenwoordig niet meer aandurven.

Dit is een van de gerechten uit mijn jeugd die ik altijd lekker vond. Behalve als er één van onze eigen kippen in was verwerkt, dan vond ik het zielig voor de kip. Tegenwoordig maak ik dit met biologische kip van de slager, dan heeft hij ook gescharreld, maar heb ik er geen persoonlijke band mee. Dat eet toch makkelijker.

Een jaar geleden: Hartige taart met artisjok, paprika en fêta
Twee jaar geleden: Zalm met limoenboter
Drie jaar geleden: Poon met tomaat en artisjok
Vier jaar geleden: Pasta carbonara

Lees meer… »

Deze warme dip kun je in de oven maken, maar het bereiden gaat ook heel goed op de Big Green Egg. De salsa krijgt een rokerige, zoete smaak door de geroosterde tomaten en dit combineert goed met de frisse, romige kaas. De hoeveelheid salsa is meer dan nodig is voor dit gerecht, maar de overgebleven salsa kun je een paar dagen in de koelkast bewaren of invriezen en gebruiken als dip voor nacho’s, door de tomatensoep roeren of in een saus verwerken.

Ingrediënten:
| bereidingstijd 45 minuten |
voor de dip: • 35 g pijnboompitten of gehakte walnoten • 115 g zachte geitenkaas • 100 g roomkaas • 1 el verse koriander, gehakt
voor de salsa: • 10 rijpe pruimtomaten • 1 rode peper • 1 kleine ui, in dunne ringen • 4 tenen knoflook, gepeld • zout • 1 1/2 el rode wijnazijn • 3 el koriander, fijngehakt

Lees meer… »