Ze zijn er weer! Bloedsinaasappels zijn alleen de eerste paar maanden van het jaar te krijgen, maar zodra ze er weer zijn sla ik groot in. De Makro verkoopt de bloedsinaasappels per kistje. De meeste sinaasappels verdwijnen in een glaasje sap.

Voor de afwisseling kun je ze ook verwerken in een dessert of salade. Bloedsinaasappels smaken vaak wat zuurder en frisser dan gewone sinaasappels en dat maakt ze voor mij zo lekker. Mandarijntjes kunnen mij niet zuur genoeg zijn en ook minneola’s vallen in de smaak. Het eerste kistje is leeg; morgen maar weer een ritje naar de Makro dus.

Ingrediënten:
| bereidingstijd 15 minuten | 1-2 personen |
• 4 bloedsinaasappels • 1 (zoete) ui • extra vergine olijfolie • peper

Bereiding:

Snijd de boven- en onderkant van de sinaasappels. Zet de sinaasappels op de platte kant op een plank en snijd met een scherp mes de schil en het witte vlies van boven naar beneden weg. Snijd de sinaasappels vervolgens in dunne plakjes.

Pel de ui en snijd in dunne ringen. Dit kan ook op een mandoline.

Schik de sinaasappelplakjes op een groot bord. Bestrooi met de ui en besprenkel met de olijfolie. Maal wat peper en eventueel een beetje zout over salade.

Deze citroensalsa is lekker met gebakken witvis uit de pan. Maar ik kan me voorstellen dat hij helemaal goed smaakt bij vis van de barbecue. De hoeveelheid salsa is voldoende voor vier personen voor over de vis alleen. De salsa kan ook goed over de aardappelpuree en boontjes, maak dan wat meer of eet met z’n tweeën.

Ingrediënten:
| bereidingstijd 15 minuten | 2-4 personen |
• 2 of 4 stevige witvisfilets (bijv. tilapia of pangasius) • olijfolie • zout en peper
voor de salsa: • 1 citroen • 1 el kappertjes • 10 groene olijven, in stukjes
• 2 lente-uitjes, in ringetjes • 2,5 el extra vergine olijfolie • eventueel peterselie
Lees meer… »

Ook Clotilde van Chocolate & Zucchini doet aan ‘koken uit je voorraadkast’. Ze schreef begin december over een simpele, snelle pasta met sardines en tomatensaus. Dat recept heb ik meteen ‘bewaard’ en vandaag gemaakt.

Ik kon het alleen niet laten om wat zwarte olijven en kappertjes toe te voegen. En in plaats van peterselie heb ik basilicum gebruikt. Nog steeds simpel en snel, maar met extra smaak.
Lees meer… »

Ik kan niet genoeg krijgen van salades met geroosterde pompoen. Deze salade is Mexicaans getint. Gebruik bij voorkeur verse chorizoworstjes. Hier is echter lastig aan de te komen. Bij o.a. Basarz verkopen ze halfzachte chorizoworstjes. Deze zijn niet vers, maar wel lekkerder om te bakken dan die hele harde worsten.

Gebruik eventueel Parmezaanse kaas als je geen pecorino kunt vinden. En vervang de borlottibonen eventueel door een klein blikje witte of kidneybonen. Maak het jezelf makkelijk.
Lees meer… »

Afgelopen maandag maakte ik dit stoofpotje. Ik twijfelde tussen afdekken met bladerdeeg of aardappelpuree. Bladerdeeg kan soms een beetje machtig zijn. Zeker in combinatie met romige saus. De oplossing: een lichtere saus op basis van witte wijn.

De meningen waren verdeeld. Ik was zeer te spreken over de lichte saus, mijn disgenoot miste de room.
Lees meer… »

Gister heb ik op Uitzending Gemist gekeken naar de NRCV Dokument-aflevering: De smaak van de ziel. Dokument volgt Cees Helder, Eric van Loo en Paul van Craenenbroeck. Eric van Loo is chef-kok en de opvolger van driesterrenchef Cees Helder bij restaurant Parkheuvel. Paul van Craenenbroeck was 17 jaar de hoofdinspecteur voor de Michelingids Benelux. De documentaire biedt een mooie kijk in het werk van deze drie mannen en de verbinding die ze met elkaar hebben.

Met name de fragmenten met Cees Helder raakten mij. De grote chef die stopt en daarna moet afkicken van zijn werk. Maandenlang kookte hij gehaktballen en braadworsten, omdat hij de biefstuk en het lamsvlees van de slager niet goed genoeg vond. Tot zijn vrouw zegt: “Nou is het afgelopen, nou ga je weer koken.” Vervolgens bereidt hij een perfect gerechtje voor zijn vrouw en zichzelf: zacht gekookte eitjes, gerold in broodkruim met geschaafde truffel en soldaatjes. Eindelijk kan hij er weer van genieten.
Lees meer… »

Dit mistige weer vraagt om verwarmde soep. Ik vond deze wortel-bonensoep erg lekker. De soep is pittig door de currypasta en de limoensap maakt hem fris. Je kunt de komijnpoori’s erbij maken, maar kant-en-klaar naanbrood is makkelijker.

Lees meer… »

Eerder schreef ik al over de stapels culinaire tijdschriften in mijn huis. Mijn oplossing was toen het lossnijden van de achterkanten (bij de copyshop) en de favorieten recepten bewaren in een klapper. Ondertussen hadden zich weer nieuwe stapels gevormd en het zoeken in de klapper bleek toch niet zo makkelijk. Dat vraagt om een nieuwe oplossing.

Ik gebruik al een tijdje Evernote. Evernote is een heel praktisch programma om documenten in te bewaren en weer makkelijk terug te vinden op je computer, iphone en ipad. Het mooie aan Evernote is dat het tekstherkenning in foto’s heeft en met een premium-account ook in pdf’s. Dus gescande recepten kunnen volledig doorzocht worden en je hebt geen inhoudsopgave meer nodig.
Lees meer… »

Vorige week kocht ik ‘regenboog’-bietjes op de markt. ‘Regenboog’ betekent in dit geval ‘gemengde bieten in verschillende kleuren’, maar regenboog verkoopt blijkbaar beter. Dit weekend kwam ik er pas aan toe om iets met de bietjes te doen. Ik heb de bietjes gegaard op de barbecue en daarna een salade gemaakt met winterpostelein en zachte geitenkaas.

Winterpostelein is winterharde postelein. Eerder heb ik posteleinsoep en posteleinstamppot gegeten, maar ik wist niet dat je het ook rauw als een soort sla kunt eten. Dankzij een tip van de marktkoopvrouw weet ik nu dat dat heel goed gaat. De blaadjes hebben wel wat weg van waterkers. Ze smaken licht zilt en pittig en zijn lekker knapperig.

Ik ben bang dat mijn vader en ik winterpostelein voor onkruid hebben aangezien. De plaatjes op Wikipedia lijken verdacht veel op een plantje dat ik in het voorjaar bij bossen uit de tuin getrokken heb. Volgend jaar maar laten staan.
Lees meer… »

Afgelopen zaterdag had ik voor het eerst sinds maanden weer tijd en zin om ‘s ochtends Saturday Kitchen te kijken. Dit leverde meteen weer inspiratie op voor het volgende gerecht. Theo Randall maakte een pasta met worst, pancetta en ‘swiss chard’. Swiss chard blijkt in het Nederlands snijbiet te zijn. Snijbiet is een bladgroente waarvan je zowel de stelen als de bladeren kunt eten. De smaak schijnt op spinazie te lijken.

Twee weken geleden op de Farmers Market op Union Square (NYC) werd ik al aangenaam verrast door het grote aanbod groente. Met name de verschillende kleuren tomaten, pepers en snijbiet zorgden voor een kleurrijk (en jaloersmakend) geheel. In Nederland is snijbiet niet zo makkelijk te vinden.* Dus bedacht ik een variant met boerenkool. Je kunt hiervoor gesneden boerenkool gebruiken of (zoals ik gedaan heb) hele boerenkoolbladeren. Verwijder dan de nerf en scheur de boerenkool in stukjes.
Lees meer… »