Dit recept staat al een tijdje in mijn ‘kladjes’-lijst. Kladjes zijn niet-gepubliceerde berichten in Wordpress. Meestal ben ik van plan om zo’n kladje te publiceren, maar soms ontbreekt de inspiratie voor een bijpassende tekst of de zin om het recept helemaal uit te schrijven. Soms blijft zo’n kladje dan net te lang liggen en dan blijkt het gerecht niet meer helemaal bij het seizoen te passen.

Hoe meer ik schrijf voor mijn werk, hoe minder woorden ik op papier krijg als omlijsting van een recept. Zou je per dag een woordenmaximum hebben? Dan moet ik misschien toch wat minder woorden gebruiken in mailtjes en op Twitter. En deze woorden dan sparen voor mijn posts.

Dit gerecht kent al een lange geschiedenis binnen de familie van Kessel. Het staat al sinds ik mij kan herinneren regelmatig op het menu en ik vind het nog steeds lekker. Volgens mij was het een van de eerste verantwoorde vegetarische gerechten (mét peulvruchten) die mij moeder maakte. Nog voordat er vegetarische kookboeken in huis kwamen.

In dit snelle roerbakgerecht gaat ‘black bean garlic sauce’. Deze saus wordt gemaakt van douchi, knoflook en sojasaus. Douchi zijn gezouten en gefermenteerde sojabonen. De sojabonen worden zwart van het fermenteren en krijgen een indringende smaak. De smaak is een combinatie van zout en een beetje bitter en zoet. Zwarte bonensaus wordt met name gebruikt in de Chinese keuken.

Als ik thuis kom na een dag hard werken en ik heb geen zin om te koken, dan maak ik soms dit gerecht. Het enige wat je er voor nodig hebt is een blik kikkererwten, Parmezaanse kaas, een beetje citroensap en 5 minuten. Allemaal dingen die ik meestal wel ergens in de kast en koelkast heb liggen.

Een leuk bezigheid voor de zondagmiddag: cupcakes bakken. Volgens Delicious magazine zijn cupcakes ‘helemaal hip’. Zij spreken zelfs over haute couture cupcakes in de mooiste ‘wrappers’ en met chique garnering. Het ziet er allemaal hartstikke mooi uit. Maar hoe smaken ze?

Deze fêtasalade was naar mijn smaak net iets te zout, maar dat komt waarschijnlijk ook door de Griekse fêta die ik gebruikt heb. Volgende keer vul ik de salade nog aan met blokjes tomaat, dat maakt het iets frisser. Verder een prima bruschetta.

Eens in de zoveel tijd koop ik een Donna Hay magazine. Het is een Australisch magazine. Nu ligt Australië op het andere halfrond en is het daar zomer als het hier winter is. Toch merk je daar als Nederlandse lezer niks van. De verkoop loopt, heel slim, een half jaar achter. Je koopt dus een wintereditie die al een half jaar oud is. Op de voorkant staat geen datum, maar ‘issue 45′.

Een aantal weken geleden kocht ik zeebaars op de markt. Ik had zeebaarsfilets met vel nodig, want ik wilde dit gerecht maken. Nu heb ik wel vaker geprobeerd om thuis een vis te fileren en dat was niet altijd een even groot succes. Aangezien de zeebaarzen niet zo heel groot waren, vond ik het zonde om te toch al dunne filets te verknallen met mijn snijkunsten.

De lente zit in de lucht! Het zal dus niet lang meer duren voordat de eerste rabarber weer boven de grond komt. Tot die tijd kun je deze taart maken met rabarber uit een potje.