Pasta met gestoofde lamsschenkel en pesto

08.03.10

Eens in de zoveel tijd koop ik een Donna Hay magazine. Het is een Australisch magazine. Nu ligt Australië op het andere halfrond en is het daar zomer als het hier winter is. Toch merk je daar als Nederlandse lezer niks van. De verkoop loopt, heel slim, een half jaar achter. Je koopt dus een wintereditie die al een half jaar oud is. Op de voorkant staat geen datum, maar ‘issue 45’.

pasta_lamsschenkel

Toch voelt het blad absoluut niet gedateerd. Ik vind het ‘n ongelofelijk mooi gemaakt magazine. De recepten zijn smakelijk, de tips interessant en de fotografie is om te watertanden. Het heeft de kenmerkende frisse, eenvoud die ook de kookboeken van Donna Hay hebben. Het blad dient voor mij regelmatig als inspiratie. Als ik toch zo zou kunnen fotograferen. Zucht.

Toen ik de foto van dit recept in Donna Hay Magazine zag, dacht ik meteen: “dat gerecht moét ik een keer maken”. Het zag er zo ontzettend lekker uit. En dat was het ook.

Ingrediënten:
| bereidingstijd 20 minuten + 2,5-3 uur stoven | 4-6 personen |
• 1,2 kg biologische lamsschenkel • 2 el olijfolie • 1 grote ui, gesnipperd • 4 tenen knoflook, gesnipperd • 250 ml droge witte wijn • 2 blikken cherrytomaten • 4 takjes tijm • 250 ml water • 350 g gedroogde lasagnevellen • 1 bol (buffel)mozzarella, in stukken gescheurd • 1 bos basilicum • olijfolie • 25 g versgeraspte Parmezaanse kaas • versgemalen peper en zeezout

Bereiding:

Verwarm de olijfolie in een braadpan. Bak de lamsschenkels rondom bruin. Haal ze uit de pan. Fruit de ui en de knoflook een paar minuten. Voeg de witte wijn, tomaten, tijm en water toe. Doe de lamsschenkel weer terug in de pan en breng het geheel aan de kook. Dek de pan af* en laat de schenkels 2,5 tot 3 uur stoven. Het vlees is dan mals en valt makkelijk van het bot.

Haal de schenkels uit de pan en haal het vlees met een vork van het bot. Breng ondertussen een pan water aan de kook. Breek de lasagnevellen in grove stukken en kook ze volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking gaar.

Doe de basilicumbladen met de geraspte Parmezaanse kaas in het hakbakje van de keukenmachine. Voeg een flinke scheut olijfolie toe en draai het geheel tot een pesto. Breng op smaak met wat zout en versgemalen peper.

Kook de tomatensaus eventueel wat in. Voeg het lamsvlees toe aan de tomatensaus. Breng eventueel op smaak met wat zout en peper. Giet de pasta af en voeg toe aan de saus. Schep alles goed om. Serveer de pasta met de pesto en de mozzarella.

*Je kunt eventueel een stuk bakpapier nemen en daarmee de lamsschenkels afdekken. Druk het bakpapier tot net op de saus. Leg vervolgens de deksel op de pan. Hiermee verklein je de ruimte en wordt de lamsschenkel beter gaar.

Geïnspireerd op een recept uit Donna Hay Magazine

Utaste Wijnsuggestie: Gestoofd lam heeft een niet al te heftige smaak, maar wel een redelijke brede smaakexpressie. We hebben dus een niet te heftige wijn nodig, maar wel een wijn met lengte en diepgang. Vooral omdat het gerecht gecombineerd is met tomaat, pesto, mozarella en parmezaan. Als begeleider zou ik kiezen voor de Loredona Pinot Noir uit Monterey California. Een niet te heftige wijn, maar wel een wijn met veel smaak door de zon die daar zo krachtig schijnt. Omdat het in Monterey ’s avonds afkoelt blijft de wijn mooi fris en word hij niet log.


Reacties

  1. Waren die lentelammetjes – terwijl het voorjaar nog moet beginnen – nú al slachtrijp? Of kocht je bevroren voorraad van vorig jaar? Ik heb nog niets zien dartelen, terwijl ik toch een geoefend oog heb voor ronddansende schenkels en koteletten!

    Overigens verdwijnt dit recept onverwijld (en met vijf sterren) in de map ‘Favorieten’. Nu eerst even het kwijl van m’n toetsenbord poetsen… 😉

  2. Nee, het was lamsvlees van de biologische slager. En dan niet van zo’n lief klein lammetje (die ik deze week al wel gezien heb), maar van een lam van bijna een jaar oud. Ik eet geen zuiglam.

  3. Geen zuiglam?! Is dat weer zo’n typisch vrouwendingetje (ook wel Bambi-syndroom geheten) 😉 of liggen hier diepgewortelde principes aan ten grondslag?

    Voordat je jezelf door mij in de gordijnen laat jagen: ik ben geen ‘male chauvinist pig’ maar stam (deels) uit een familie van slagers, slachters en keurmeesters… Vandaar.

  4. Toch wel kenmerken van het Bambi-syndroom vermoedelijk. Maar ik vind het raar om hele jonge dieren te eten. Ik eet ook geen piepkuiken en speenvarken. Zodra ze ‘puberen’ vind ik het geen probleem.

  5. Mooie nieuwe foto in de header van je site! Zo eet ik mijn gekookte ei graag.

Laat een reactie achter