Eerder schreef ik al over de stapels culinaire tijdschriften in mijn huis. Mijn oplossing was toen het lossnijden van de achterkanten (bij de copyshop) en de favorieten recepten bewaren in een klapper. Ondertussen hadden zich weer nieuwe stapels gevormd en het zoeken in de klapper bleek toch niet zo makkelijk. Dat vraagt om een nieuwe oplossing. [...]
Aardbeien uit de supermarkt bevatten niet altijd even veel smaak. Ik heb een trucje om ze op te peppen. Het is heel simpel, maar ik deel het toch maar even met jullie. Suiker geeft aardbeien meer smaak dat wisten we al, maar de truc zit in een klein beetje alcohol.
Parmigiana betekent letterlijk ‘uit Parma’. Parma is een stad in het noorden van Italië. Melanzane alla parmigiana wordt in Amerika ook wel alleen ‘parmigiana‘ genoemd. Dit gerecht bestaat uit plakken aubergine met kaas en tomatensaus en wordt gebakken in de oven. Deze calzone alla parmigiana wordt ook gevuld met aubergine, tomaat en kaas.
Mijn ouders hadden vorige maand een overschot aan mirabellen. Dat kwam goed uit, want de Delicious. van augustus wijdde een item aan mirabellen. Mirabellenjam, taart, compote, pudding en zelfs zoete pizza. Wij gingen voor de mirabellenjam met vanille. Nu was er in Huize van Kessel enige discussie over het maken van jam. Is 1500 g suiker niet erg veel?
In muffinrecepten staat altijd dat je het beslag niet te veel mag mengen. Maar waar waarom is dat eigenlijk? Zodat ze niet taai worden. Je mengt de ingrediënten net genoeg tot de droge ingrediënten bevochtigd zijn. Dan krijg je zachte muffins met een open structuur.
Dit recept kwam ik een aantal jaar geleden tegen in het ter zielen gegane kookblad TIP. Leonardo Pacenti, chef van Caffé Toscanini (Amsterdam), geeft in de editie van juni 2006 een aantal van zijn gerechten prijs. Fijn voor mij, want deze lekkere spaghetti alla Positano heb ik al herhaaldelijk gemaakt.
Een druilerige zaterdagmiddag. We lopen de stad in op zoek naar eetkamerstoelen en een fauteuil. Onderweg kruisen we de Grote Markt*. Winkelen maakt blijkbaar hongerig, want we raken afgeleid door een kraam die ik niet eerder heb zien staan. Ze verkopen Venezolaans eten, althans dat zeggen de borden. We willen eigenlijk door lopen tot de verkoper roept: “Kennen jullie dat, Venezolaans eten?”.
Soto ajam is een kruidige gele bouillon met kip uit (oa) de Indonesische keuken. De gele kleur krijgt de bouillon van de koenjit (geelwortel ~ kurkuma). Het recept komt uit het ‘Groot Indonesisch Kookboek’ van Bep Vuyk. Dit was een van de gerechten dat ik als kind al lekker vond. En ik was niet de enige thuis.
Waarschijnlijk zijn er mensen die gruwen van deze salade. Rauwe witlof en ansjovis worden niet door iedereen gewaardeerd. Terwijl deze salade bitter, zout en zuur op een goede manier combineert. Althans dat vind ik (en nog een hoop andere mensen, getuige het aantal recepten op internet).
Ik heb al eerder aangekondigd om me komende weken door de berg pompoenen heen te eten. Gisteravond heb ik een vegetarische pizza met pompoen en taleggio gemaakt. Afgelopen zondag heb ik voor 50 mensen staan barbecuen op het verjaardagfeestje van mijn vader. Dus ik heb wel weer even genoeg vlees gezien voor een paar dagen.
