Vorig jaar plaatste ik een recept voor Calzone alla Parmigiana. Op Google vond ik dat “Parmigiana letterlijk betekent ‘uit Parma’. Parma is een stad in het noorden van Italië.” Montebasso reageerde op deze post en vertelde mij dat dit niet juist is. [...]

Ik werd tot het maken van deze bruschetta geïnspireerd door restaurant De Italiaan te Amsterdam. Bij De Italiaan hebben ze een houtoven waarin ze heerlijk knapperige pizza’s bakken. Probeer eens pizza De Italiaan met verse truffel (bij voorkeur wel een helft uitwisselen met iemand anders, want deze pizza is behoorlijk machtig). [...]

Als ik thuis kom na een dag hard werken en ik heb geen zin om te koken, dan maak ik soms dit gerecht. Het enige wat je er voor nodig hebt is een blik kikkererwten, Parmezaanse kaas, een beetje citroensap en 5 minuten. Allemaal dingen die ik meestal wel ergens in de kast en koelkast heb liggen.

Het Feithhuis in Groningen vind ik een van de betere plekken om te lunchen. Menig zaterdag- of zondaglunch hebben wij daar met logés genuttigd. Met een beetje geluk kun je in de zomer buiten zitten in de beschutte tuin. Het behalen van een bul is daar vaak gevierd met een High Tea of een borrel met uitgebreide bittergarnituur.

Gister heb ik weer een hele nieuwe dimensie aan mijn cateringervaring toegevoegd. Ik mocht met de bus van de Wijnwinkel een drie-gangen-menu afleveren in Hoogkerk. Nu had ik tot gister nog nooit in een busje gereden. Maar een kilometervreter zoals ik, gaat dit soort uitdagingen niet uit de weg. De cateringbox met borden met daarop voor- en nagerechten ingeladen.

Voor een lekker en snel voorafje of borrelhapje kom je al een heel eind met goed brood. Knapperig, eventueel warm, donker, wit, met zaden, met noten, in de vorm van stokbrood, focaccia, ciabatta, oerbrood etc. etc. Mij maakt het weinig uit zolang het maar vers is. Om het brood toch wat extra’s te geven doet [...]

Ik had jullie al eerder beloofd om een keer uit te leggen hoe je ravioli maakt. Vandaag is het dan zover! Ravioli is niet iets wat je op een doordeweekse avond zomaar even in elkaar draait. Tenminste niet wanneer je het voor de eerste keer doet. Het wordt wel steeds makkelijker en qua smaak is het werk dat je moet verrichten zeker de moeite waard!

Soms heb ik zin in iets hartigs en romigs. Iets in de categorie ‘troostvoedsel’. Dat je na een lange dag werken en nog een paar uur werk voor de boeg snel op tafel hebt. Pasta carbonara voldoet volledig aan dit profiel.