Voor het eerst sinds maanden waag ik me weer aan een bijdrage voor het Foodblog Event. Het thema deze maand is Aziatische salade. Daar kan ik wel wat mee. Deze salade at ik vorig jaar bij kennissen als onderdeel van een Vietnamese maaltijd. De salade komt uit het kookboek De Vietnamese Keuken van Bobby Chinn. [...]

Een paar maanden geleden kocht ik het kookboek Plenty van Yotam Ottolenghi. Dit is mijn tweede kookboek van de Londense traiteur. Ditmaal is het een vegetarisch kookboek met als ondertitel ‘Groente genoeg om heel lekker te koken’. In 2006 werd Yotam gevraagd een vegetarische* column te schrijven voor het weekend magazine van de Guardian. [...]

Vorige week schreef David Lebovitz een bevlogen verhaal over koude noodles met pindasaus. In ieder geval bevlogen genoeg om het een keer te proberen. Al stond het idee van koude noodles mij niet meteen aan. De lijst van ingrediënten schrikt in eerste instantie een beetje af, maar op de pinda’s, koriander en kokosmelk na had ik alles in huis. [...]

Het koken van mosselen heeft iets paradoxaals. Wanneer ik mosselen klaar maak, onderwerp ik ze eerst aan een grondige screening. Eerst leg ik ze in koud water in de spoelbak om zand en vies water te verwijderen. Daarna wordt elke mossel gecontroleerd. Is de schelp gebroken? Dan gaat hij weg. Pokken worden met een mes verwijderd en de baard wordt eraf geplukt. Als hij een stukje openstaat, dan moet je nagaan of hij nog leeft.

Sobanoedels zijn gemaakt van boekweitmeel. Boekweitmeel bevat veel magnesium, kalium en fosfor. Het is voedzaam en licht verteerbaar. Sobanoedels worden zowel koud gegeten (zoals in deze salade) als ook warm in hete bouillon. In Japan schijnt het gebruikelijk te zijn om alle dunne noedels ‘soba’ te noemen als tegenhanger van de dikke ‘udon’ noedels.

Nu ik vandaag onverwacht vroeg op kantoor zit, heb ik ook wel even tijd om verder te gaan met het posten van de barbecuerecepten van afgelopen zaterdag.

In een vorige post schreef ik dat recepten lezen helpt tegen de honger. Dit roept blijkbaar wat vragen op. De meesten krijgen juist honger van het lezen van recepten. Het werkt bij mij als volgt. In eerste instantie roept het lezen van recepten honger op. Bij elk recept dat mij aanspreekt, denk ik ‘hmm, lekker, hier heb ik zin in’. Meestal proef ik dan zelfs al hoe het gaat smaken.

In dit snelle roerbakgerecht gaat ‘black bean garlic sauce’. Deze saus wordt gemaakt van douchi, knoflook en sojasaus. Douchi zijn gezouten en gefermenteerde sojabonen. De sojabonen worden zwart van het fermenteren en krijgen een indringende smaak. De smaak is een combinatie van zout en een beetje bitter en zoet. Zwarte bonensaus wordt met name gebruikt in de Chinese keuken.

Vriendin E. woont in Amsterdam tegenover twee shoarmazaken en een Maoz. Als ik daar op bezoek ben (o.a. met Koninginnedag) dan loop ik ‘s avonds regelmatig naar de overkant. Voor een pitaatje kaas of een broodje falafel.

Regelmatig vroeg ik me af waarom foodblogs als Smitten Kitchen, Cook & Eat, David Lebovitz en Chocolate & Zucchini zelden problemen hebben met de belichting van hun gerechten. Gebruiken zij trucs die ik niet ken? Koken ze stiekem in het weekend de maaltijden voor de hele week. Of hebben zij grote ramen in de keuken met precies de juiste licht inval? Toen viel het kwartje.