Oh, ik heb zo’n zin in een lekkere lunch. Ik ben al anderhalf uur aan het bedenken wat voor lekkers ik ga eten. Helaas heb ik op kantoor bijna geen keukenattributen, dus de mogelijkheden zijn beperkt. Een tosti of ‘gewone’ boterham kan natuurlijk altijd. Maar ik heb vandaag wat meer nodig om mijn saaie kantoordag wat spice te geven.
Een paar weken geleden heb ik bij het vriendje van mijn collega een kilo snoekbaarsfilet gekocht. Deze vangt hij zelf (legaal) in de buurt van Heeg. Het waren vier mooie grote filets, goed schoongemaakt en reeds ingevroren. Snoekbaars is een zoetwatervis die van oorsprong uit Oost- en Midden Europa komt. In de 19de eeuw is de vis uitgezet in de Benelux.
Afgelopen zaterdag ben ik begonnen met het verven van de vensterbanken. Op zich zit ons huis goed in de verf (het is in 2007 nog geschilderd door de vorige eigenaren), maar sommige vensterbanken begonnen toch wat scheuren te vertonen. Deze week heb ik vakantie, dus het leek mij een hartstikke goed vakantieklusje.
Dit recept kwam ik een aantal jaar geleden tegen in het ter zielen gegane kookblad TIP. Leonardo Pacenti, chef van Caffé Toscanini (Amsterdam), geeft in de editie van juni 2006 een aantal van zijn gerechten prijs. Fijn voor mij, want deze lekkere spaghetti alla Positano heb ik al herhaaldelijk gemaakt.
Waarschijnlijk zijn er mensen die gruwen van deze salade. Rauwe witlof en ansjovis worden niet door iedereen gewaardeerd. Terwijl deze salade bitter, zout en zuur op een goede manier combineert. Althans dat vind ik (en nog een hoop andere mensen, getuige het aantal recepten op internet).
Deze week heb ik een goed voornemen. Ik ga weer elke avond zelf koken en gezond eten. Nu denken de meeste van jullie natuurlijk dat ik dat altijd doe, maar de laatste weken is niets minder waar. Drukte op het werk en vooral het laat thuiskomen uit hele land, zorgt ervoor dat mijn eetpatroon de afgelopen weken hard achteruit is gegaan.
“Het gebruik van de hand als maat wekt irritatie..” Dit schrijft M op M’s blog naar aanleiding van het eerste NRC.tv-optreden van Janneke Vreugdenhil. Ik moet zeggen dat ik dit wel herken. ‘Een handje van dit of dat’ is niet echt een duidelijke maat. Hetzelfde geldt voor ‘een bosje ….’. Hoe groot is een bosje? Ik heb soms geen flauw idee.
