Altijd een goede combinatie: warme geitenkaas met zoet, friszuur en een nootje. Af en toe maak ik een snelle salade met warme geitenkaas en een dressing van honing en tijm. Voor de afwisseling een appel of een peer en walnoten of pijnboompitten. Deze week bedacht ik een dressing met dadels. Die had ik nog in huis en moeten ook een keer op.

Morgen moet ik naar Den Haag. De keuze was met de trein of met de auto. Met de auto ben ik er (hopelijk) sneller, maar de trein levert mij 6 uur reistijd op waarin ik ook nog wat nuttigs kan doen. Dus de keuze was snel gemaakt: ik ga met de trein. Dan hoef ik vanavond niet te werken en zo had ik mooi tijd voor therapeutisch ravioli maken. Niet dat ik aan therapie toe ben, maar het is wel eens lekker om je een uurtje op pasta maken te storten. Kneden, rollen, draaien, vullen en vouwen. Dat werkt voor mij heel ontspannend. [...]

Aangezien het nog steeds warm is, vandaag alweer een salade. Dit is een typische Franse salade met warme geitenkaas op toast, uitgebakken spekjes en (frisée)sla. Ik heb hem nog wat extra aangekleed met druiven en walnoten. Nou ja, dat was de bedoeling. Bij thuiskomst bleken de walnoten echter op, dus in plaats daarvan heb ik pijnboompitten genomen. Ook prima.

Afgelopen zaterdag heb ik mij even flink uitgesloofd voor een barbecue. Onder het genot van een glaasje prosecco met Machteld op de vrijmibo ontstond het idee. Even een rondje bellen en je hebt zo zes mensen overgehaald om te komen barbecue op een mooie zaterdagavond. Ik heb de Barbecue Bible van Ainsley Harriot erbij gepakt en een aantal gerechten uitgezocht. Deze zal ik komende dagen publiceren.

In dit recept maakt Heidi Swanson gebruik van ‘droge’ zongedroogde tomaten. Dus niet zongedroogde tomaten op olie. Tijdens het maken van dit recept kwam ik er achter dat zongedroogde tomaten van zichzelf heel zout zijn. Voordat de tomaten gedroogd worden, worden ze eerst gehalveerd en bestrooid met zout.

Deze taart had ik eigenlijk met een bodem van filodeeg willen maken. Filodeeg moet eerst 1,5 uur ontdooien voordat je het kunt gebruiken en daar had ik het geduld niet voor. Na een half uurtje ontdooien dacht ik de velletjes wel los te kunnen trekken. Niet dus. Ze scheurden allemaal kapot. Hop, het eerste pakje in de vuilinisbak.

Mijn groentedaktuin begint op zijn einde te lopen. In het voorjaar heb ik twee ronde bakken aangeschaft. In de ene heb ik twee kerstomatenplanten en een peperplant gezet. Met een beetje geduld heb je half augustus een overvloed aan kerstomaatjes. Helaas zijn ze dan in de winkel ook hardstikke goedkoop, maar deze zijn wel stukken minder lekker.

Ongeveer een jaar geleden schreef ik al over mijn strubbelingen met ongebakken pizza’s en pizzastenen. Mark van Kokend Water heeft om dit probleem te tackelen de Superpeel aangeschaft. De investering van € 45,- vond ik toch iets aan de hoge kant, dus ben ik met mijn eigen namaak Superpeel aan de slag gegaan.

Ik heb een rare eigenschap. Als ik voor de eerste keer iets te eten bestel in een restaurant, broodjeszaak, delicatessewinkel dan kan ik heel slecht kiezen. Vooral als er veel keuze is, dan ga ik alle voors en tegens afwegen bij elk item op de kaart. Uiteindelijk volgt er dan een weloverwogen keuze. Als de keuze een succes was, dan treedt er een ander fenomeen in werking.

Gisteravond heb ik weer eens bij de Grut gegeten. De Grut is een eetcafé in Nijmegen-Oost met goed eten en goede wijn. Ik kom hier graag. Je kunt niet resereven, maar het is helemaal niet vervelend om met een wijntje aan de bar op je tafel te wachten.