Morgen moet ik naar Den Haag. De keuze was met de trein of met de auto. Met de auto ben ik er (hopelijk) sneller, maar de trein levert mij 6 uur reistijd op waarin ik ook nog wat nuttigs kan doen. Dus de keuze was snel gemaakt: ik ga met de trein. Dan hoef ik vanavond niet te werken en zo had ik mooi tijd voor therapeutisch ravioli maken. Niet dat ik aan therapie toe ben, maar het is wel eens lekker om je een uurtje op pasta maken te storten. Kneden, rollen, draaien, vullen en vouwen. Dat werkt voor mij heel ontspannend. [...]

Deze snelle pasta heeft iets weg van een pasta carbonara. Alleen is deze saus wat luchtiger en frisser, een soort zomervariant. Dit komt door de crème fraîche en het citroensap. In plaats van proscuitto kun je ook stukjes zongedroogde tomaat gebruiken. Dit geeft ook een zoute bite, maar maakt de pasta vegetarisch.

Het formeren van deze lasagne verloopt een stuk eenvoudiger dan de huidige kabinetsformatie. Bij een grote meerderheid aan courgette, heeft de courgette ook het eerste recht om de naam aan deze lasagne te geven. De courgette heeft gekozen voor een samenwerking met Quorn gehakt en ricotta, aangevuld met tomaten en de smaakmakers ui en knoflook.

Het koken van mosselen heeft iets paradoxaals. Wanneer ik mosselen klaar maak, onderwerp ik ze eerst aan een grondige screening. Eerst leg ik ze in koud water in de spoelbak om zand en vies water te verwijderen. Daarna wordt elke mossel gecontroleerd. Is de schelp gebroken? Dan gaat hij weg. Pokken worden met een mes verwijderd en de baard wordt eraf geplukt. Als hij een stukje openstaat, dan moet je nagaan of hij nog leeft.

Het jamverhaal krijgt nog een klein staartje. Van de vier potten hadden we al één pot binnen twee dagen opgegeten. Een iets grotere voorraad aanleggen, vond ik daarom een goed plan. Terug op de markt zag ik de morellen niet staan, maar er bleek toch nog een doosje ergens onder de toonbank te zijn. De jongen van de markt vond het zo leuk dat ik zelf jam maakte dat ik 3,5 kilo morellen mee kreeg voor een mooi prijsje. Toen heb ik hem een potje jam beloofd.

Jullie hebben nog steeds een aantal barbecuerecepten te goed. Nu zit het weer niet echt mee, maar ik lees net in de krant dat het weleens een warme zomer zou kunnen worden. De buffalo wings zijn kippenvleugels in een warme pikante saus met boter en azijn. De wings worden traditioneel geserveerd met blauwe-kaasdip en selderijstengels.

Nu ik vandaag onverwacht vroeg op kantoor zit, heb ik ook wel even tijd om verder te gaan met het posten van de barbecuerecepten van afgelopen zaterdag.

Even een vraag van huishoudelijke aard. Sinds een aantal maanden geef ik regelmatig onder een recept aan wat ik 1, 2 of 3 jaar geleden rond deze tijd publiceerde. Op zich een leuk initiatief om oude recepten onder de aandacht te brengen. Het levert alleen ook een nadeel op. Als je de zoekfunctie gebruikt en je zoekt bijvoorbeeld op ‘tahoe’ dan zal ook deze post in de resultaten verschijnen (zie hieronder ‘een jaar geleden’).

Deze salade kwam ik twee weken geleden tegen op BBC GoodFood. De salade zag er interessant uit, maar ik was nog niet geheel overtuigd. Vandaag wilde ik een snelle maaltijdsalade maken en stuitte ik weer op dit recept. De combinatie met frisse limoen en pittige tabasco past goed bij een zonnige dag als vandaag.

In een vorige post schreef ik dat recepten lezen helpt tegen de honger. Dit roept blijkbaar wat vragen op. De meesten krijgen juist honger van het lezen van recepten. Het werkt bij mij als volgt. In eerste instantie roept het lezen van recepten honger op. Bij elk recept dat mij aanspreekt, denk ik ‘hmm, lekker, hier heb ik zin in’. Meestal proef ik dan zelfs al hoe het gaat smaken.