Eens in de zoveel tijd koop ik een Donna Hay magazine. Het is een Australisch magazine. Nu ligt Australië op het andere halfrond en is het daar zomer als het hier winter is. Toch merk je daar als Nederlandse lezer niks van. De verkoop loopt, heel slim, een half jaar achter. Je koopt dus een wintereditie die al een half jaar oud is. Op de voorkant staat geen datum, maar ‘issue 45′.

Een aantal weken geleden kocht ik zeebaars op de markt. Ik had zeebaarsfilets met vel nodig, want ik wilde dit gerecht maken. Nu heb ik wel vaker geprobeerd om thuis een vis te fileren en dat was niet altijd een even groot succes. Aangezien de zeebaarzen niet zo heel groot waren, vond ik het zonde om te toch al dunne filets te verknallen met mijn snijkunsten.

Zit ik klaar op de bank met laptop om een post te schrijven, word ik eerst afgeleid door De Wereld Draait Door. De ondervraging van Bert Koenders door Felix Rottenberg is toch wel interessant en de vertolking van twee Johnny Cash-nummers door Waylon en Bennie Jolink is aandoenlijk. Daarna gaan we verder met het journaal in 60 seconden. Ach, dat duurt maar even.

Pfff, ik heb vandaag helemaal geen zin om iets bij dit recept te schrijven. Behalve dan dat het erg goed smaakte zaterdagavond. Zeker met een glas chardonnay Grand Valensac uit 2008. Een chardonnay met een lichte houtlagering die perfect past bij de volle smaken van de cassoulet en de gremolata.

Vriendin E. woont in Amsterdam tegenover twee shoarmazaken en een Maoz. Als ik daar op bezoek ben (o.a. met Koninginnedag) dan loop ik ’s avonds regelmatig naar de overkant. Voor een pitaatje kaas of een broodje falafel.

Het was weer een druk weekend. Vrijdagavond naar Nijmegen voor een verjaardag. Zaterdag voor de gezelligheid ook nog maar gebleven. Vandaag gewerkt aan een rapport dat nu toch echt af moet. Met natuurlijk tussendoor de nodige afleiding van Twitter, Google Reader en toch nog wat klussen aan mijn website.

Dit is een soort luie-mensen-kaasfondue. Je hoeft er namelijk geen kaas voor te raspen of in een pannetje te roeren. Het enige wat je hoeft te doen is de oven voorverwarmen en de kaas in de oven zetten. Ok, je moet hem ook nog inpakken in aluminiumfolie, even inprikken en witte wijn opgieten. Maar dat is zo gepiept.

Meestal probeer ik met de seizoenen mee te eten. Soms is dat best lastig. Kool en knollen zijn lekker, maar soms smacht je naar een zomers gerecht om de koude winter een beetje te verdrijven. De beste oplossing daar voor is ingrediënten uit pot en blik. Rijpe tomaten in blik, zongedroogde tomaatjes in olie of geroosterde paprika’s uit een pot.

Dat is ook dom. Ik wilde dit recept posten en terwijl ik aan het schrijven ben, kan ik ineens niet meer bedenken of ik 1 of 2 blikken borlottibonen en cherrytomaten heb gebruikt. Vorige week maandag gingen Imke en ik naar Zumba. De les begon pas om 8 uur, dus we hadden nog ruim de tijd om te eten. Ik wilde een niet te zware maaltijd maken, want dat komt het sporten niet ten goede. Deze stoofschotel stond op BBC GoodFood en met minder dan 350 kcal per portie leek dit gerecht mij wel geschikt.

Met twee zwangere vriendinnen, één vegetariër zonder vis en één vegetariër met vis moesten Lina en ik even een andere insteek kiezen voor het Kerstmenu. Dus geen rauwe vis, rauwmelkse kaas of een medium tournedos, maar een vegetarisch kerstmenu geschikt voor zwangere vrouwen.